Van Ko Phangan naar Ko Tao

Later dan wellicht verwacht, maar toch nog wat toevertrouwen aan het internet.

Was gisteren gebleven (oke wat daagjes terug dan) bij het nog moeten organiseren van de reis vanaf Ko Phangan naar Ko Tao. Nou dat was zo geregeld in het winkeltje annex reisbureau. 3 personen naar Ko Tao is best te doen en kost ons zo'n kleine 600 Bath p.p. Komt gelukkig ook nog wel 200 Bath bij per persoon om bij de pier te geraken. Nou ja lopen is ook geen optie vanaf hotel naar pier.

Hoewel de boot pas om 13.00 uur vertrekt worden we toch om 10.00 verwacht bij de receptie. Bij tijds dus eten en zorgen dat we klaar staan en rekening van de afgelopen dagen voldaan hebben. Er zijn 2 busjes nodig om alle mensen te vervoeren die het terrein verlaten. Kleine 3 kwartier later staan we dan met koffers en al weer om in te checken. Ik ga entausiast als ik ben, achter in de lange rij staan om de bekende stickers op te halen (nu een roze van het eiland Ko Tao). Ben ik eindelijk aan de beurt zegt de vriendelijke dame dat ik pas om 12.30 kan inchecken.  Heb ik weer, voor Jan met de korte achternaam in de rij gestaan voor zo'n 15 minuten. Verbouwereerd als mijn 2 reisgenoten zijn lachen ze toch een beetje.

Dan maar de koffers in het depot zetten en rustig op een verder gelegen terrasje afwachten dat het tijd is om echt in te checken en de pier af te lopen en plaats te nemen in de High Speed Catamaran. Onderwijl komen we erachter dat de trip toch gauw zo'n uurtje in beslag zal nemen (Thaise tijdsaanduiding natuurlijk). Afijn tijdstip is aangebroken, koffers pakken en lopen in de snikhete zon naar het einde van de pier. Bootje kom zo en eigenlijk nog op tijd ook.

Als vliegen, vliegen de mensen op de boot af om op te stappen en naar het volgende eiland te gaan. En echt hoor Ko Phangan is best een mooi eiland, dus waarom iedereen er nu zo snel vanaf wil weten we niet. Alle koffers gaan net zoals de voorgaande boottrip mee de cabine in en moeten allemaal op een hoop gegooid worden. Zie daar straks maar weer eens je koffer uit te plukken op het moment dat we moeten uitstappen.

Na een uur vermaakt te worden, met de zoveelste herhalingen, van AFV (America Funniest Video) arriveren we bij het eiland Ko Tao. Aanleggen aan de pier en op zoek naar de uitgang voor een taxi naar het laatste hotel van de trip. Aangehouden door zo ongeveer 30 taxi chaufeurs verder vinden we een zeer vriendelijke dame die ons voor 300 Bath wel naar het hotel wil brengen. Vooruit dan maar en we nemen plaats in wederom een pick-up truck. Dit keer gelukkig alleen de koffers die achterin hoeven en Thieu'tje niet. Het is niet een al te groot eiland ( zo ongeveer 5 bij 3 kilometer) en dus duurt de taxi rit niet heel lang.

Zo'n beetje aan het einde van weg 1 (ja er zijn maar 2 hoofdwegen hier) staat ons hotel en we melden ons daar netjes. Inchecken en dan naar zwembad. Nou daar lopen we tegen het eerste probleempje aan van de reis. Hebben we 2 ka,ers/bungalows besproken is er maar 1. Dat wordt dus stro'tje trekken wie de bungalow mag en wie met zijn handdoekje op het strand mag overnachten. Ik zet mijn liefste gezicht op en met mijn zoet gevooisde stem krijg ik het toch voor elkaar dat Pa en El ook nog een kamer krijgen. Mijn bungalow ligt ongeveer aan het ene kant van het resort en de kamer van Pa en El aan de andere kant.

Die van mij gedateerd, klein maar reuze romantisch (heb ik wat aan zo in mijn eentje) en Pa en El liggen in het nieuwe (althans ook volgens Thaise begrippen) Baan Mai. Wat dit betekend weten we tot op de dag van vandaag niet, maar zij moeten een trap op, komen dan op een prachtig groot balkon uit met uitzicht op zee, vlakbij het restaurant en zwembad. Maar mij hoor je niet klagen hoor. Eerst een welverdiend biertje en dan gedrieen de omgeving verkennen.

Biertje zullen jullie denken, dat is toch dat gerstenat waarvan de oudjes niet houden. Nou kan jullie inmiddels verklappen dat de 2 doorgewinterde Singha/Chang drinkers zijn geworden, waarbij de eerste de beste bierdrinkers in de familie bij verbleken. Bijna geen DIET Coke of andere flauwe drankjes, maar doe maar 3 bier. Oke om de nodige vitaminen toch nog binnen te krijgen nuttigen ze wel zo af en toe een shake van vruchten. Cocosnoten, mixed fruit, papaya of een combinatie van dit al, worden ook vol verve naar binnen gewerkt.

Afgesproken dat we om een uur of 19.30 alle ballen verzamelen bij het restaurant (hetgeen betekend dat ik toch wel om 19.20 moet vetrekken vanuit mijn hut) okm te eten. Nou heb het net gered, staat me daar toch een partij wind. Gezandstraald en al, mijn net gekapte haren vol met zand en inmiddels omgedoopt tot coupe de puinhoop bereik ik het restaurant op het afgesproken tijdstip. Van buiten eten is niets terecht gekomen, tenzij je wilt dat je eten van je bord vliegt en je al joggend achter je kippetje aan moet. Dan maar binnen de maaltijd nuttigen en gedurende het diner gaat de wind even misterieus liggen alsdat hij is opgestoken.

Eindelijk komen de kaarten op tafel die al de gehele reis in mijn rugzak zitten (ja moet ik natuurlijk eerst weer dat hele kl...... eind lopen om ze te halen en dat hele kl....... eind weer terug) om te gaan Hartejagen. Onder het genot van een kop koffie met cognacje een drankje een lachje en een vloekje zitten we gezellig buiten te kaarten. El  vindt Hartejagen toch niet zo'n leuk spel geloof ik, hoewel ik iedere keer verlies (denk dat ze doorgestoken kaart spelen) en El telkens in de middenmoot eindigd. Maar na zo'n 2 potjes moeten we het veld ruimen, want om 22.00 gaat restaurant en bar dicht en licht uit. Nou vooruit dan maar, dan maar naar bed.

Afijn ik mag natuurlijk eerst weer en romantische strandwandeling maken naar mijn romantische bungalow. Had ik nu maar dichte schoenen aan gedaan en niet die vermaledijde O'neill slippers. Zit meer zand in mijn slippers dan op het strand geloof ik, maar ik heb het gered en vlij moe maar voldaan op mijn bed neer. Pa en El zijn natuurlijk veel sneller geweest, trapje op en bedje in.

Welterusten

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer