Van Bangkok naar River Kwae

Het is wel moeilijk hoor om na zo'n fietstocht wakker te worden. Je voelt spieren zeer doen, waarvan je niet wist dat ze er zaten en ondanks mijn zitvlees (ja als accountant heb je toch een redelijk zittend beroep) heb ik me daar toch pijn in mijn hu en een houten ree....... Stijf als een plank hijs ik mezelf zeeer vroeg het bed uit om te gaan ontbijten.

Zeer vroeg moeten we eruit, want om 06.40 uur staat de chauffeur voor de deur klaar om ons te brengen naar de River Kwae. Ik schrijf River Kwae omdat dit ook de fonetische uitspraak is die de Thaien gewend zijn. Kwai schijnt namelijk iets met badkamers te maken te hebben. Snel als een zombie de broodnodige energie en vitamines naar binnen werken. Extra kop slootwater nemen om te proberen er wakker uit te zien en het mini-busje in met bagage.

Pa, El en ik komen terecht in een busje tesamen met een Fries stel met 2 kinderen. Daarachter nog eens 2 busjes gevuld met Hollanders. En daar gaat de reis naar het onbekende. Op de vraag hoelang de reis gaat duren krijgen we van onze (ahum) goed Engels sprekende chauffeur te horen dat de rit ongeveer een uurtje gaat duren. Nou dat zullen we weten, uiteindelijk blijkt de rit ongeveer 2 uur te duren. El heeft voorin de bus plaats genomen (naast de chauffeur) om gezellig samen met hem te kletsen, de rest neemt gedwee, als makke schapen plaats achterin het busje. Enfin na ongeveer anderhalf uur komen we langs de zoutvelden van Thailand. Of dit echt de zoutvelden zijn of modderpoeltjes hebben we niet kunnen achterhalen. Drassige modderige veldjes met naast de kant van de weg tientallen kleine houten stalletjes (lijkt de bollenstreek wel met vergelijkbare tentjes met bollen) gevuld met zakken witgoed (we denken zout) in grote getalen. Hebben we dus ook weer gehad.

Een half uur later met zijn allen uit de bussen en zoals onze gids Sunny (ja we verzinnen het niet) zegt hebben we een uurtje de tijd om de enige echte authentieke floating market van Thailand te bezichtigen. Talloze kleine stalletje aan de walkant. Hoe moeten we dit nu in hemelsnaam bekijken. Daar hebben onze Thaise vrienden iets op gevonden. 5 personen in een bootje en daarachter een Thaise man/vrouw die je gedurende een uurtje peddelen door de gehele markt vaart. Erg leuk om mee te maken, maar owee als je iets "leuks" ziet en naar wijst. Per direct stopt de peddelaar en wordt je met een soort pikhaak aan de kant getrokken en probeert de eigenaar/eigenares je de mooie prullarie aan te prijzen. En jullie raden het al het is allemaal handmade in Thailand, authentiek, mooi, uniek en vandaag een speciale prijs.

Na een uur in een wiebelig en wobbelig bootje te hebben gezeten mogen we weer bij de start uitstappen en krijgen we allemaal een lekker bakje met cocosrijst en mango aangeboden om weer een beetje op krachten te komen.  Daarna weer de bussen ingedirigeerd en weer een Thais half uurtje rijden later schijnt het dat we wat apen te zien zullen krijgen. Nou op de plek des onheils.............. geen apen. Waren schijnbaar met zijn allen ff aan het lunsen of met vakantie. Dus teleurgesteld op naar de lunch, welke niet teleur stelde.

Weer in de busjes en op naar het station van de Birma spoorlijn. Hier zullen we een trein rit maken over de bekende dode mans spoorlijn, In een origineel ouderwets treintje. Onder toebetaling van 50 Bath pp hebben we nog eerste klas zitplaatsen geregeld inclusief een drankje. We moeten toegeven zeer indrukwekkend. Vooral de 2 a 3 plekken, waar nog de oude, onder dwang van de Japanners in de 2e wereldoorlog vervaardigde spoorlijn, duidelijk te zien is. Respect en eer voor de mannen die daarvoor hun leven hebben gegeven. En dan ook nog de River Kwae in zicht. Prachtig en imposant.

Wordt vervelend, maar weer bussie komt zo en erin, op naar ons Floatel ?????? Wat is dat nou weer ??? Nou dat is een hotel in de middle of the Jungle, zonder electriciteit en wegen er naartoe die drijft op de River Kwae. Aleer we op de Longtail boats plaatsnemen, gaan we nog even langs de lokale supermarkt om wat proviand in te slaan. In ons geval een zak chips, paar zakjes nootjes (cashew, gewone en ongewone nootjes) en 2 flessen rode wijn. In het haventje aangekomen moeten we ook hier met een man of 6 de boot op inclusief de bagage. En dan vanaf een relatief hoge kade af het bootje in en op de bodem van het bootje plaats nemen. Als jonge goden storten we ons op dit avontuur en geven onze over niet wetende waar en hoe snel we er zullen zijn.

Nou van de eerder dagen weten jullie dat dit ongeveer de formule 1 wagens onder de boten zijn, dus met de snelheid van jet licht denderen we stroomopwaarts de River Kwae op, op naar ons onderkomen. De komende uren zonder electriciteit, internet en alleen in de jungle je vertier zoeken. Al varend kom je langs de oever van de RIver Kwae een aantal drijvende Bamboe hutjes tegen. Dit blijkt ons onderkomen voor de komende nacht. Het instappen is makkelijker dan het uitstappen uit zo'n Longtailboot. Als minder jonge goden en nog steeds last van spierpijnen en stijfheid hijsen we ons uit het bootje en begeven ons naar de lobby.

Ietwat later komt onze gids en deelt de sleutels uit van onze kamers/lodges, de bagage staat er al.Geen electriciteit betekent verlichting met een oud petroleum lampje waarvan de geur niet al te best is, maar de verlichting in het donker hiervan gaat goed. In je kamertje alleen 2 bedden met klamboe verder een onverlicht duister halletje dat leidt naar de badkamer. In de badkamer bevindt gelijk onder de douche de wc. Efficient als je 2 dingen tegelijkertijd wil doen en tijd wil uitsparen. Maar wel reuze gezellig, mooi en eigenlijk gewoon fantastisch.

Als vermaak is er hier alleen de volgende keuze mogelijkheid 1) je gaat op je vlondertje zitten voor je kamer en gaat met een wijntje in je hand pootje baden in de River Kwae en 2) je trekt een zwemvest aan (verplicht) je loopt naar het laatste kamertje stroomopwaarts, neemt in een vlaag van verstandsverbijstering een duik in de River Kwae en laat je, onder wanhopige pogingen om de kant te bereiken, stroomafwaats voeren met een snelheid die je niet wilt weten. Nou jullie mogen raden wie wat gedaan heeft!!??

Allemaal mis gegokt, ondergetekende heeft voor optie 1 gekozen (mede gezien het feit dat ik mijn speciaal vervaardigde oordop (aangemeten na mijn ooroperatie) niet kwijt wilde in het woeste water van de River Kwae. Of dat ik gewoon te schijterig ben, ook hier mogen jullie weer kiezen. Maar mijn 2 oudere reisgenoten hebben zich wel aan het avontuur gewaagd.

Zwempak en zwemvest aan en vervolgens door dees en geen van zeer bruikbaar advies voorzien hebben zij zich begeven naar het laatste huisje en daar, jaja jullie zitten nu met de wenkbrauwen omhoog, zichzelf toevertrouwd aan de woelige baren van de River Kwae. Na ongeveer 5 minuten hebben ze zich vastgeklampt aan een van de vlotten en met behulp van buitenaf (diverse noeste reddingswerkers van Nederlandse makelij) zijn zij zonder verdere kleerscheuren op het droge gekomen. Iedereen aanwezig was diep onder de indruk en vol respect dat zij toch het avontuur hadden opgezocht en erin waren gedoken. Trots als een pauw zijn ze terug gekluund naar de kamer en daar hebben we gedrieen de eerder genoemde flessen wijn soldaat gemaakt.

Even douchen met koud water omkleden en met zijn allen (het gehele hotel) in het donker onder de petrolie lampen gedineerd in het open restaurant. Met een zwak schijnsel van een heeeeel klein lampje terug naar de kamer. Nog een wijntje en daar na naar dromenland en de dag verwerken. Welterusten en tot gauw.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer