Reisdagje van Ko Samui naar Ko Phangan

Koffers ingepakt en klaargezet voor vertrek. Lekker ontbijtje nemen met de broodnodige vitaminen omdat we toch de reis weer moeten aanvaarden naar het onbekende.

Nog even de versnaperingen, die we genuttigd hebben de afgelopen dagen afrekenen en weg. De mini-bus staat stipt op tijd voor het hotel koffers erin en wij zelf erin. En dan maar afwachten wat staat er nog te gebeuren, hoeveel personen moeten we ophalen en hoe lang gaat het duren voor wij de haven bereiken. Ok nog 1 toerist opgehaald en na een klein uurtje arriveren we bij het vertrekpunt van onze boot.

Dachten wij dat we daar toch een prachtige haven tegen zouden komen met grote zeeschepen en een bedrijvigheid van heb ik jou daar. Komen we aan bij een paar bij elkaar gezette huisjes langs het strand.Wel zijn we niet de enige die zich melden voor een bootreisje. Lijken de toegangspoorten van de Efteling wel. Honderden mensen (en dit keer met koffers) komen af en aan met busladingen tegelijk. Gelukkig waren wij redelijk op tijd en moesten we alleen even bevestigen dat we er waren en een aantal stickers in ontvangst nemen. Een ronde sticker erop met Ko Phangan als je hiernaartoe gaat en anders weer een andere kleur ronde sticker voor het geval je naar Ko Tao of een nog ander eiland besluit te gaan. Tevens worden er in dezelfde kleur als de ronde stickers langwerpige stickers uitgedeeld voor je bagage. Tis net een schoolreisje zo, kleuren sticker met de naam erop van waar je heen gaat. Kan je niet vergeten welke boot je moet nemen en waar je naar toe gaat.

De Thaise zon doet vreselijk zijn best om het stukje aardkloot waarop wij ons op dat moment begeven te verhitten en alle honderden mensen proberen dan ook zo goed en kwaad als mogelijk is een plekje in de schaduw met een briesje te bemachtigen. We lijken wel haringen in een tonnetje, maar ja dat is wel het avontuurlijke van zo'n reis. Klokslag 12.30 uur (jaja de boot zou dan moeten vertrekken) horen we als in de Bijenkorf of V&D de welbekende plinplong en een Thais probeert in zijn beste engels duidelijk te maken dat de boten voor de diverse eilanden vertraging heeft opgelopen en dat de planning is dat de boten nu een uurtje later zullen vertrekken. Hebben wij weer. Nog een uurtje langer van de zon genieten en rusten :((

Na voormelde mededeling blijkt dat alles toch niet zo erg is als aanvankelijk leek en dat de soep toch niet zo heet wordt gegeten als dat hij wordt opgedient, mogen we alsnog plaatsnemen op de high speed catamaran om naar het volgende eiland te gaan. 20 minuten later arriveren we op het kleinere eiland Ko Phangan en staan we moederziel alleen (met een paar honderd andere verbaasde toeristen) te kijken of we iets van vervoer kunnen regelen naar ons onderkomen Dreamland Resort.

We besluiten om naar het begin van de pier te lopen en wat schetst onze verbazing ?????????? staat er een allervriendelijkste man klaar met een bordje met mijn naam erop !?!?!? Hoe is dit mogelijk, maar ons hoor je niet klagen, wordt steeds leuker dat Thailand. Weer in een busje en weer niet wetend hoe lang we moeten reizen stappen we in.

Lijkt een rustig ritje te worden, mooi geplaveide straten en wegen. Maar niets is minder waar en na een kleine 30 minuten slaat de chauffeur een klein weggetje in en onze mond valt steeds veder van verbazing open. Het mooie asfalt begint gaten te vertonen, die overigens steeds groter worden en opeens is het asfalt weg en neemt plaats voor keiharde klei met kuilen die het best te omschrijven als schuttersputjes die ik ook nog heb gegraven in mijn diensttijd. Behendig als de chauffeur is ontwijkt hij vakkundig de grootste kuilen door als een dronken kerel van links naar rechts te manouvreren, waarbij ook nog eens de paden van breed naar smal gaan en gelukkig is het ook nog een twee (??) baansweg en komen we regelmatig tegenliggers en toeristen tegen die een scooter hebben gehuurd. Als uit het niets na een scherpe linkerbocht ligt me daar toch een prachtige werkelijk 2 baansweg en kunnen we de vaart er weer in zetten.

Al met al een enerverende tocht en na in totaal een uurtje te hebben gereden, gehobbeld en angsten uitgestaan komen we aan in ons nieuwe onderkomen. Leuke kleinschalige bungalows voorzien van alle gemakken en op kiezelsteen worp afstand van het strand. Snel de spullen neergezet (ja we zijn voor dit keer elkaars overburen geworden en kan ik ze nu scherp in de gaten houden) gaan we eerst lekker lunchen aan het strand in de wind. Heerlijk.

Voor nu weer even over en uit en morgen de rest van de dag en cq de eerste dag na aankomst.

Sawadee Crab

Reacties 2

Petra 17-08-2011 12:14

Ha vakantiegangers,
Heerlijk om jullie verhalen te lezen! Klinkt goed daar! Heb net nog even internet geregeld in het buitenland op de telefoon, zodat we vanaf vrijdag jullie verhalen ook nog kunnen volgen.
Geniet!
Liefs Petra en Ian

Wim 17-08-2011 20:27

Hallo Globetrotters,
Mooie verhalen, kan zo verfilm worden. Jullie hebben het zo te lezen prima daar, ben benieuwd naar het vervolg.
Groeten,
Wim, Marja en de rest..

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer