Reisdagje van Kanchanaburi naar Ko Samui

Zo opgestaan op ons eilandje want we moeten ons klaarmaken om de grote terugreis naar Bangkok te maken.

Volgens onze gids Sunny (wie kent hem niet meer) is het ongeveer 3 uur reizen naar Bangkok centrum, want daar moeten onze Friese reisgenoten naar toe en wij moeten dan nog een uurtje door naar het vliegveld. Dus rekenaars als wij zijn, spreken we af dat we om 09.00 uur weg moeten rijden met de vorige dag geregelde mini-bus. Met de Friezen in de bus voor 4.000 Bath naar Bangkok centrum en vliegveld. Eigenlijk spotgoedkoop. Probeer in Nederland maar eens een taxi te regelen voor 7 personen met bagage en dan van Groningen naar Maastricht te reizen. Redt je niet voor 4.000 Bath (oke om jullie ter wille te zijn is dat omgerekend ongeveer € 90 a € 95) kost alleen al een retourtje met de trein van Leiden naar Utrecht gok ik.

Heb jullie ook al verteld van de Thaise reistijden, dus we hebben wat ruimer gerekend dan de hierboven beschreven uurtje in de tuut tuut zitten.Want wij moeten om uiterlijk 14.30 op Bangkok airport staan om in te checken voor onze vlucht met Bangkok Airways P169 naar Ko Samui.

Dus hup het bussie in en rijden maar. Wat schetst echter onze verbazing, staan we plotseling om 11.00 al in Bangkok centrum en nog geen 3 kwartier later op het vliegveld. Nou staan we dan met ons goede gedrag 2,5 uur voor geplande incheck tijd met drie koffers moeder ziel alleen op het vliegveld. Verbauwereerd kijken we elkaar aan en gaan dan maar naar de balie van Bangkok Airways om te vragen hoe te handelen.

Volgens de reisbescheiden hebben we geen ticket nodig voor de vliegreis, want dat schijnt een electronisch ticket te zijn. Ouderwets als we zijn willen we toch weten of we wel bekend zijn voor de vlucht en of alles goed komt. Dit blijkt het geval te zijn want de drie Nederlandse musketiers staan onder de naam Bentvelzen geregistreerd voor de vlucht en we zijn welkom.

Welnu het wachten kan beginnen, koffers afgegeven, door de douane heen en dan op zoek naar een tentje om iets te nuttigen en de tijd door te brengen. Ook hier weer een keuze van jewelste van piza, MCDonalds, Burger King, Popeye (kip fastfood) tot Thaise tenten. Lekker hapje gegeten nog even winkelen en dan maar naar de gate A2 om te wachten op het vliegzeugje.

Gelukkig verloopt alles op rolletjes en kunnen we op tijd instappen en op naar Samui vliegen. Aan boord toch nog een lichte broodmaaltijd ontvangen en voordat we goed en wel ons kopje koffie achter de kiezen hebben staan we al goed en wel op het eiland Ko Samui. Is maar een uurtje vliegen !!!

Gauw een taxi geregeld en 30 kilometer verder uitgestapt bij  ons nieuwe onderkomen Samui Jasmine Resort. De ontvangst is meer dan warm (afgezien van het ijskoude doekje dat we aangereikt krijgen om ons op te frissen) te noemen en we worden vrij vlot naar onze kamers gebracht. Deze zijn meer dan lux te noemen prachtig uitzicht over het resort naar de zee, ruime kamers met airco en een verrassende badkamer.

Wat is er nu verrassend aan een badkamer zullen jullie denken, maar stel je voor je gaat in bad trekt het rolgordijn open en je kijkt zo de kamer in. Andersom geldt natuurlijk ook. Wat het nut ervan is zien we nog niet helemaal maar is wel grappig. De douche kent geen douche kop maar een douche goot waar het water uit naar beneden komt zetten. Overigens komt daar zoveel water uit dat je vervolgens door de badkamer heen kan zwemmen naar het toilet de wastafel en ook terug naar het bad. Haaaaa nu begrijp ik de glazen ruit tussen de kamer en de badkamer. Het is een aquarium met levende mensen die druk aan het zwemmen zijn. Zo mysterie ook weer opgelost.

Opgefrist begeven we ons naar het restaurant van het hotel om een hapje te gaan eten (ja we hebben zelf ook iedere keer het gevoel dat we niets anders doen dan eten, maar je moet wat met je vrije tijd ;)). Blijkt er ter ere van onze komst (of het was al gepland, weten we niet) een feestje op het strand gemaakt. Tafels gedekt en wel met lantaarns in het zand. Grote BBQ op het strand en vissen die je uit mag zoeken voor op de BBQ (moet wel per ons vis betaald worden). We hebben gekozen om met onze tenen in het zand a la carte te eten.

Voor degene die het nog niet weten, in Azie krijg je zowel je gekozen voorgerecht, hoofdgerecht als nagerecht ongeveer tegelijkertijd op tafel "gesmeten". Tijd om eerst je soeppie te nuttigen en daarna de rest is er niet bij. Ondertussen zit de Thaise Frans Bauer rustig te tokkelen op zijn gitaar en met zijn zoet gevooisde stem probeert hij het dineren nog leuker te maken. Is alleen jammer dat het een feestje is want we moeten naar elkaar schreeuwen om te vragen of het smaakt. Maar het sfeertje was verder uitstekend.

Tussendoor worden we ook nog getrakteerd op een soort van Holland Got Talent, So u Think You Can Dance achtige act's, waarvan ik zeker weet dat deze groep performers er zeker bij de derde ronde uit zou liggen. Maar ook dit is een vermakelijk schouwspel en we vinden het nog leuk ook. Aangezien we ons zelf morgen een rust dag hebben beloofd (ja ja ik wordt ook een dagje ouder) laten we de alcholische versnaperingen rijkelijk vloeien en mogen dus ook wat later naar bed. Zo gezegd zo gedaan en morgen pas om een uurtje of 08.00 ontbijten. Welterusten en tot morgen

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer