Reisdag terug naar Nederland

Hier is tie dan voor het laatste deel van de reis. Hierna zullen jullie niet meer worden lastig gevallen met vervelende verhalen van wat we wel en niet gedaan hebben. Dus voor iedereen nog een keer even door de zure appel heen bijten en stug doorlezen of gewoon wegklikken. Zal voor het gemakt de laatste dag op Ko Tao tegelijk beschrijven met de reisdag.

Het is gelukt om de reis te regelen met de Catamaran vanaf Ko Tao naar Ko Samui. De boot vertrekt om 09.30 vanaf de pier en we kunnen met de gratis taxi vanaf het hotel gebracht worden (ja we zijn en blijven Nederlanders, dus als er iets gratis te regelen valt zullen we het niet nalaten). We hebben besloten om het verder rustig aan te doen vandaag en ons laatste avondmaal op Ko Tao te nuttigen in het restaurant van het resort. Gezien het feit dat het de laatste avond is nemen we het ervan en laten een fles rode wijn aanrukken. Nemen een lekker hoofdgerecht (alhoewel ik moet bekennen dat de mijne toch enigszins tegenvalt), pa en el gaan zich helemaal te buiten en bestellen zelfs een nagerecht. Pa een gebakken aan tafel geflambeerde ananas in een sausje van honing en sinaasappelsap. El neemt een gerecht met warme banaan in een cocosnoten sausje. Beide zitten te genieten en ik neem een slokje van mijn koffie met cognac.

Om 21.30 uur besluiten we er een eind aan te breien, want zoals hierboven beschreven moeten we bijtijds ontbijten en we hebben een aardige dag voor de boeg. Auto'tje in, bootje op, weer auto'tje in, vliegen en nog een keer vliegen. Rustig slenter ik naar mijn bungalow en denk een lekkere nachtrust te hebben. Nou dat kwam er dus niet van. Breekt me daar toch een regen- en onweersbui los, waar de honden geen brood van lusten. Eerst begint de wind de kop op te steken waarbij ik denk dat ik naar buiten moet om mijn onderkomen vast te houden, niet al te hierna denk ik dat ze foto's aan het nemen zijn buiten van mijn onderkomen. Niets is minder waar, want zijn gewoon lichtflitsen die aankondigen dat er een onweersbui los barst en ja hoor, niet lang daarna lig ik op mijn bedje te schudden van het gedonder en hoor ik zelfs de tv niet meer. Probeer dan maar eens rustig te gaan slapen. Na ongeveer 2 uur wordt het langzaam aan stiller en val ik van vermoeidheid in slaap.

Bij het ontbijt blijkt dat ook de mede reisgenoten hebben genoten van het spektakel van de avond ervoor. Ook zij hebben niet gelijk de slaap kunnen pakken. Dus goed :)) uitgerust beginnen we aan de reisdag.

Koffers worden netjes opgehaald van het appartement en in de bus gezet. Wij erin en op naar de haven. Voor de volgers van onze verhalen zal het niet verbazen dat ook nu bij de haven we weer leuke stickers krijgen, zodat men herkent dat we bootvluchtelingen zijn en graag naar een ander eiland willen. Bootreis gaat al met al een kleine 2 uur duren. Eerst terug naar Ko Panhgan, daar laten we een aantal passagiers uitstappen om er vervolgens verse lading voor terug te krijgen en terug naar Ko Samui te varen. Na twee uur hobbelen in het bootje komen we aan op Ko Samui. Voor het grootste eiland dat we aandoen hebben ze hier wel het meest belabberde aanleg steiger. Vanaf de catamaran stappend op een drijvend ponton, je koffer in ontvangst nemen op het wiebelige steiger en een loopplank af die eindigd op het strand.

Gelijk worden we een bus ingedirigeerd (jaha op de sticker staat namelijk de letters AP), waaraan de mensen op de kade herkennen dat we gelijk door willen naar het AirPort. Na een half uur komen we aan op Ko Samui Airport. Is al aardig warm geworden want ook nu weer komt het vocht bij mij uit gaten, waarvan ik niet eens wist dat je daaruit kon zweten. We gokken (hetgeen ook later enigzins bevestigd wordt) dat het al een graadje of 38 in de schaduw is. Hoop maar dat het in Nederland een stukje koeler is. Staan we dan om 12.30 op vliegveld, vanwaar om 19.40 ons vliegtuig zal vertrekken naar Bangkok.

Toch maar eens informeren of we ergens in een depot onze bagage kunnen stallen, zodat we nog even naar het dorp kunnen om te winkelen en te eten. Blijkt gewoon dat we al kunnen inchecken, dus gauw de rij in met de koffers om deze af te geven. De vriendelijke steward van Bangkok Airways vraagt of we, aangekomen zijn in Bangkok gelijk doorvliegen en naar Amsterdam gaan. En we bevestigen dit. Gelijk check hij ons in voor de vlucht naar Amsterdam en ontvangen zowel de tickets /  boardingpassen voor de beide vluchten. Ook hier krijgen we weer een leuke sticker met het opschrift ICO (waar dit voor staat weten we niet, maar het heeft met de transfer te maken op Bangkok Airport). Een mooie vierkante sticker dit keer en we worden bij de uitgang gelijk al aangehouden door een vriendelijke taxi chauffeur die ons naar het dorp Cha Weng brengt.

Een hele lange straat met allemaal winkels en dichtbij het strand. Iedereen hier ziet en roept dat we naar naar huis gaan en naar het Airport moeten. Hoe kunnen ze dit nu weten dacht ik bij de eerste keer, maar al gauw bedenk ik dat we ook nu weer gewaarmerkt rondlopen in de hitte. Het stickertje natuurlijk. Dan maar gauw ergens een hapje eten, lekker aan het strand en een koel Singha'tje naar binnen laten glijden om ook de innerlijke hitte naar beneden te brengen en het vocht weer op peil te brengen.

Na de lunch besluiten we om nog even te gaan winkelen. Onderweg komen we een tentje tegen waar ze mijn favoriete vogeltjes verkopen. Favoriete vogeltjes???? ja ik ben sinds ik een Iphone bezit en de app Angry Birds heb ontdekt aan het spel verslaafd geraakt. En zowaar hier hebben ze ze in "levende lijve", verpakt in een mooie plastic doos zitten alle 6 de vogels, dus die moet ik hebben. Inmiddels is er een mede verslaafde en ook El koopt een paar van die vogeltjes. Snel en trots lopen we met de vogels door en belanden in een winkel van Haagen Dasz. Hier verkopen ze lekkere ijsjes en we trakteren ons zelf op een heerlijk ijsje in een ariconditioned winkel.

Snel terug naar het vliegveld hierna om klaar te gaan zitten voor de vlucht naar Bangkok. Ietwat verlaat gaan we boarden en aanvaarden de korte reis van een uurtje. Hier aangekomen worden alle reizigers in een busje gestopt en maken we een indrukwekkende busreis van ongeveer 10 minuten over het vliegveld. Waar brengen ze ons in hemelsnaam naartoe denk ik en met mij zo vele in deze bus, maar niemand durft te vraag te stellen. Ergens op het inmens grote vliegveld maakt de bus een stop en we moeten deze verlaten om daadwerkelijk de terminal binnen te lopen. Ook hier weer lijken we wel slachtvee, want er staan vreselijk vriendelijke Thaise mensen met borden klaar om ons een bepaalde richting op te laten gaan. Blijkt dat we naar de transfer terminal gebracht zijn en hier een bepaalde route moeten volgen, zodat er geen ongewenste toeristen achter blijven in Thailand.

Gelukkig hoeven we hier niet lang te wachten op onze vlucht naar Amsterdam. Om 23.00 moeten we boarden bij de KLM en gaat daadwerkelijk de reis naar Nederland plaatsvinden. Bij het inleveren van onze boarding pas gaat me daar een pieper af en gelijk worden onze boarding passen ingenomen en moeten we ons melden iets verderop bij de balie. Wat is dit nu weer roepen we tegen elkaar. Ik maak nog zenuwachtig een grap dat de KLM ons aardige reizigers vindt en dat we een upgrade zullen krijgen naar Business class. Lekker een glaasje champagne bij binnenkomst, lekkere grote stoelen die eveneens een comfortabele positie voor een lekkere nachtrust kunnen geven. Maar dit blijkt evenals het winnen van de 27,5 miljoen bij de staatloterij een droom te zijn. Snel spat de droombel uit elkaar en krijgen we te horen dat de KLM zijn excuses aanbiedt.

Waar bieden ze nu weer de excuses voor aan zal je denken. Blijkt het entertainment systeem in het vliegtuig aan diggelen te zijn. Dus geen spelletjes, video voor de terugreis. Voor pa en el geen Sonny Boy kijken (en hier hebben ze zich wel op verheugd) en voor mij geen Gnomeo en Julia of een andere film. Als pleister op de videoloze wond krijgen we 3 vouchers die we naar harte lust kunnen besteden naar keuze. Er zijn 3 keuze's 1) we mogen als we op schiphol aankomen binnen 3 maanden een lekkere maaltijd gratis nuttigen ter waarde van € 10 elk, 2) we mogen gratis en voor niets 2.000 Skymiles in ontvangst nemen (wat dit is ontgaat ons helemaal, maar al snel bedenken we dat we hier ook niets aan hebben, evenals optie 1) en last but not least 3) we mogen alledrie voor € 15 iets leuks kopen in het vliegtuig taxfree als ze langskomen.

We besluiten om de optie 3 te nemen, omdat El het verdrietigst kijkt ( :)) )en de enige dame in ons gezelschap is, geven wij galant als wij zijn onze bonnen aan haar, opdat er dan toch nog iets moois gekocht kan worden. Uiteindelijk wordt onder bijbetaling van nog enige eurietjes een ketting en, geloof ik, oorbelletjes aangeschaft.

Maar ja hoe kom je nu de gehele nacht door, zittend voor bijna 11 uur in een niet al te comfortabele stoel. Ook hier weer iets verlaat vertrekt het toestel en kiezen we voor het luchtruim op naar Nederland en het einde van de vakantie. Snel nog een maaltijd van KLM naar binnen werken en proberen de slaap te vatten, want tenslotte vliegen we in de nacht. Doezelend brengen we de nacht doorm, maar geen van ons drieen kan de slaap echt vatten. Moe maar voldaan van een mooie vakantie komen we om 05.45 aan op Schiphol.

Gelukkig geen tegenslagen gehad en veilig geland, besluiten we om het laatste stuk van de reis met de trein af te leggen. Snel kaartjes gekocht en met grote verbazing, komen we erachter dat de NS beneden op ons staat te wachten en snel springen we de trein in. Niet veel later komen we aan op Leiden Centraal aan en nemen een taxi naar de Lange Voort.

Binnen gekomen staat ons een grote verrassing te wachten, want de thuisblijvers in Oegstgeest hebben de tafel gedekt en voor een overheerlijk uitgebreid ontbijtje gezorgd. Heerlijk zo dat thuiskomen, alleen de weergoden zijn niet met ons meegereisd hebben we in de gaten. Zo loop je nog in 38 graden met zon op je bol in Thailand en zo zit je weer met het onstuimige regenachtige weer met een graadje of 16 in Nederland. Maar ja er is een tijd van komen en gaan luidt het spreekwoord en de vakantie zit erop.

Ik hoop dat jullie net zo genoten hebben van onze avonturen als dat wij dit live hebben ondervonden. Hierbij dan toch de laatste woorden........

Wij (althans als dit niet waar is horen jullie dit wel van Pa en El in besloten kring) hebben genoten van deze reis en hebben ook Thailand toch wel een beetje in ons hart gesloten.

Reacties 1

Wim 24-08-2011 20:01

Luitjes, welkom thuis dan maar en erg leuk om de reis zo te kunnen volgen. Bedankt hiervoor.
We zijn uiteraard benieuwd naar de foto's.

Marja, Wim en de rest

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer